Her güzel sey birgün son bulur.
Hayat acimasiz degil mi?
Neden kötü olunca son bulmazda güzel iken bu kadar erken son bulur?
Sorun sevendemidir?
Sorun sadakattemidir?
Aslinda sorun insanin tam kendisimidir?
Neden insanin hayatina biri girince herseyi unutur?
Sanki hayatinda sadece 'O' varmis gibi davranir?
Bu kalp nelere sürüklermis insani,
Nasil'da küt küt atarmis.
Bir gün gelir.
Kiyamet koptu sanar insan,
Ici kan aglar ya hani,
Gözünden tek bir damla yas akmaz'da
Ici kor gibi yanar.
Hani cehennemden bir farki kalmaz ya,
Iste o zaman yavaslar hersey artik,
Yedigin yemek bogazindan gecmez.
Geceleri uyku nedir o bile bilinmez.
Karsi tarafta söyle der;'
'Bizim icin en iyisi bu, -Ayrilmaliyiz-'
Aslinda sadece kendi kararidir.
Ama icindeki sevgi bitmistir ki,
Artik senin yerine kararlar alir.
He birde sunlari der;
'Zaten sonu yoktu'
E be kiz sen bilirmisin.
Yürek nedir?
Sen bilirmisin.
Kalp nedir?
Hicmi yüregin sizlamaz.
Hicmi icin kan aglamaz.
Karsi tarafta cevap verir;
'Lütfen, kisaca kapatalim konuyu bitsin'
Öyle kalir insan iste,
Elini tuttugun, SIMSIKI sarildigin,
Gözgöze bakistigin, icini isittigin,
Nehrin köselerinde gezdigin,
Sevgilin sana gün geliyor.
Bunlarida diyebiliyor.
Birde 'Seni Sevmiyorum' demesi eksik kalir.
Onu'da der.
Peki sorarim simdi ben kendime..
Ben nerde hata yaptim?
Cokmu abarttim?
Gereginden cokmu sevdim?
Sebep sorarsin.
Bahaneler siralanir.
Kendin aramaya calisirsin.
Asirlar gecse bulamazsin.
Her zaman dedigim gibi;
Sevilmeyin dememde, sevmeyin Tapar gibi..
Bгunσ
11.09.09
